Archive for the ‘Vladimir snurkt’ Category

Zeven.
januari 26, 2007

Op het zevende uur rustte Vladimir. Zes uur had hij er voor nodig gehad om dat ding ’n beetje op orde te krijgen. Hij had zich gemoeid in zaken waar hij geen verstand van had, terwijl hij muziek oplegde waar hij wel verstand van had, in de hoop op die manier het verloop van zaken te kunnen beïnvloeden. Naïef, doch goed geprobeerd.

In elk geval raakte hij er min of meer aan uit. Niet dat het hem iets kon schelen. Maar toch, maar toch. Meer dan u ooit zou kunnen vermoeden.

Hij slaapt nu. Zie hem liggen ronken. De rechter broekspijp van zijn blauwe sponsen pyjama zit lichtjes omhooggekruld. Hij houdt een prelude op wat wel eens heftig snurken zou kunnen worden. Op de ooit witte doch ronde tafel op twee of anderhalve meter van hem vandaan staan zes verschillende types glazen. Hij heeft gaarne zijn drank in het gepaste glas. Dat is van hem geweten. Verder niet veel. Een ijsje.

Daar heb je het al. Het snurken waar ik het zo-even over had. Mooi zo. Een rustig ritmisch geronk. Een staccato, doch niet helemaal: behalve puntjes hebben de kwartnoten een plat streepje boven zich. En een glimlach. Het vuile spekvette duvelglas verdwijnt in een schaduw.

 

aap